Η τρομοκρατία είναι από τα λίγα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής που οι συνέπειες είναι πάντα μεγαλύτερες από τα ίδια (εν προκειμένω, τρομοκρατικά) γεγονότα. Η κυρίαρχη συνέπεια που έχει φέρει η δραστηριοποίηση ακραίων ισλαμικών ομάδων στην Ευρώπη, δεν είναι καν η παράλυση της ασφάλειας ακόμη και χωρών-φρούριων που έχουν λάβει μέτρα από την 9/11 των ΗΠΑ. Είναι οτι πλέον, έγινε συνήθεια. Το μούδιασμα που έχει φέρει ο τρόμος που παράγει το ΙΚ και οι ομάδες-βραχίονές του, είναι ό,τι χειρότερο για τους πολίτες οι οποίοι αναγνωρίζουν την ακόλουθη φρικτή σκέψη: Ακόμη και να αποφύγουν events όπου μαζεύουν χιλιάδες ανθρώπων, κινδυνεύουν. Αυτή η σκέψη έχει εισβάλλει στην καθημερινότητά τους. Ποιόν στόχο όμως έχουν τα τρομοκρατικά χτυπήματα;

Στρατηγική ασύμμετρης απειλής

Η Δύση ακόμη προσπαθεί να αναγνωρίσει το «μόσχευμα» που έχει ενωθεί μαζί της σαν ξένο σώμα. Δυστυχώς, ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να κοιτά το ακραίο ισλάμ με δυτικές διόπτρες. Ο τρόπος που δραστηριοποιείται η ισλαμική τρομοκρατία, είναι πρώτον ασύμμετρος (δεν μπορεί να αναλυθεί με όρους κατανόησης δράσης ενός τακτικού στρατού) και δεύτερον έχει μεταφυσικά χαρακτηριστικά τα οποία αφορούν την ερμηνεία ενός ιερού  βιβλίου (Κοράνι) το οποίο δεν αποτελεί μόνο το πνευματικό κρηπίδωμα της θρησκείας του Ισλάμ. Είναι Αστικό Δίκαιο, Οικογενειακό Δίκαιο, ορίζει ανθρώπινες σχέσεις, παρέχει κοσμοθεωρία.

Η δραστηριότητα του ΙΚ και της Αλ Καϊντα και όλων των ομάδων που συνθέτουν την ισλαμική τρομοκρατία, είχε και έχει έναν πρωταρχικό στόχο και ένα «νομιμοποιητικό άλλοθι». Ο στόχος είναι η επικράτηση του τρόμου στις δυτικές κοινωνίες οι οποίες με τη σειρά τους, μπορούν να επηρεάσουν τις κυβερνήσεις τους αναφορικά με όσα γίνονται σε μια περιοχή που ξεκινά από το Γιβραλτάρ και φτάνει τη Δυτική Κίνα και την Ινδονησία. Το νομιμοποιητικό άλλοθι-αιτία ύπαρξης και ηθική εξάγνισης των ειδεχθών εγκλημάτων, αποτελεί η «εκδίκηση προς τη Δύση, η οποία διαιρεί και απομυζεί τον μουσουλμανικό κόσμο».

Το ΙΚ έχει θέσει σαν στόχο του την αλλαγή των συνόρων. Επομένως, πρώτη φορά, τρομοκρατική οργάνωση θέτει γεωστρατηγικούς στόχους. Το ΙΚ έχει αυτό που λέμε manifest destiny (όραμα-θεωρία νίκης). Αυτό το όραμα έχει έντονα θρησκευτικά-πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Το ΙΚ δίνει σήμα πως και να ηττηθεί στρατιωτικά στις περιοχές που διεκδικεί, δε θα πάψει να είναι ταυτόχρονα ένα «αερικό τρόμου» που θα προκαλεί λουτρά αίματος στη Δύση και μάλιστα, εκ των έσω. Η προπαγάνδα προσηλυτισμού του ΙΚ είναι τόσο αποτελεσματική που δεν χρειάζεται να συντονίζει ενέργειες σαν αυτή που έλαβε χώρα στον συναυλιακό χώρο του Manchester.Υπάρχουν ήδη νέοι που είναι έτοιμοι να δώσουν τη ζωή τους προκειμένου να κόψουν το νήμα πολλών ζωών. Και έπειτα, τι; Ποιός είναι τώρα ο επόμενος στόχος ο οποίος έχει τεθεί καιρό από το ΙΚ; Η εκδίκηση;

Ο βολικός για το ΙΚ στόχος της αύξησης της ισλαμοφοβίας

Η ευρωπαϊκή ήπειρος είναι στα πρόθυρα διάλυσης από δικά της, τρόπον τινά, (καθώς ποτέ δεν υπήρξε πραγματική Ε.Ε ως «Ένωση»)  εσωτερικά ζητήματα. Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός έχει ταυτόχρονα στρατηγική και μεταφυσική. Δεν είναι απλά κάποια άτομα που έχουν μόνο έναν αντιδυτικό θυμό ο οποίος, τυφλά μετουσιώνεται σε πολύνεκρες επιθέσεις. Στόχος των ακραίων ισλαμιστών, (οι οποίοι σύμφωνα με στατιστικές απαρτίζουν το 20-25% του συνόλου των μουσουλμανικών πληθυσμών) αναφορικά με την Ευρώπη είναι η ευκαιρία της περαιτέρω αποδυνάμωσής της. Η ρευστή κατάσταση της Ευρώπης, προσφέρεται για φρικαλεότητες από την πλευρά του ΙΚ.

Επομένως, ο στόχος δεν είναι απλώς η επικράτηση του τρόμου στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Δεν είναι μόνο οι τελευταίοι σπασμοί του ΙΚ που χάνει περιοχές στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι η «εκδίκηση» στη Δύση κατά το δίπολο «κλέφτες και αστυνόμοι». Ο στόχος είναι να διεγείρει την ισλαμοφοβία στην Ευρώπη. Η ακροδεξιά της Ευρώπης έχει εκτιναχθεί και έχει πολυδιάστατη μορφή σε σχέση με αυτήν που είχε πολλές δεκαετίες πριν. Μια κατεύθυνση ακροδεξιάς που έχει τα εκάστοτε εθνικά χαρακτηριστικά (ανάλογα με τη χώρα στην οποία εκφράζεται) είναι η ισλαμοφοβική. Μια πιθανή αιτιώδης σχέση που συνιστά ουσιαστικά και τη στρατηγική μορφωμάτων τρόμου σαν το ΙΚ είναι η ακόλουθη: Η ριζοσπαστικοποίηση των μετριοπαθών μουσουλμάνων που ζουν στην Ευρώπη. Τα δημογραφικά δεδομένα του Ισλάμ στην Ευρώπη είναι εντυπωσιακά, κυρίως αυτά που υπολογίζονται μέχρι το 2050.  Το κύμα ισλαμοφοβίας στην Ευρώπη διευρύνεται και βαθαίνει. Η αντίδραση ανθρώπων-ομάδων που έχουν ιδέες όπως ο Νορβηγός Μπρέϊβικ, θα στοχεύσει σε όλους τους μουσουλμάνους που ζουν στην Ευρώπη, στην πλειονότητά τους, ειρηνικοί. Η αποξένωση και ο κοινωνικός αποκλεισμός που θα βιώσουν οι τελευταίοι θα τους οδηγήσει κοντά στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Με κομματικούς όρους, το ΙΚ πλέον στοχεύει στο χώρο του «κέντρου». Αυτός, είναι ένας εφιαλτικός στόχος για την Ευρώπη καθώς αν επιτευχθεί, η Γηραιά Ήπειρος θα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που και η ίδια η Ιστορία παρουσιάζει. Ταυτόχρονα, το ΙΚ θα διαιωνίσει το άλλοθί του στη σχέση Ισλάμ-Δύσης, θεωρώντας τη δεύτερη διώκτη του μουσουλμανικού κόσμου. Ο δυτικός κόσμος, δύσκολα θα αποφύγει τις παραπάνω περιστάσεις καθώς και μια δυτική επιχείρηση σε περιοχές που αφθονούν σε μέλη του ΙΚ. Παρόλα αυτά, η ζημιά έχει ήδη γίνει καθώς η επώαση γίνεται ήδη, εδώ και καιρό, εντός Γηραιάς Ηπείρου.

* Ο κ. Αλέξανδρος Θ. Δρίβας είναι Συντονιστής Τομέα Ρωσίας Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων και Υποψήφιος διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων.



Πρώτη δημοσίευση της ανάλυσης capital.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ